تا انتخابات | ايثار و شهادت
شمال فردا را صفحه اصلي خود كنيد
صفحه اصلي | تماس با ما | پيوندها | جستجو | آرشيو | RSS | ارسال خبر

 

 

کد خبر: 36300  تاریخ انتشار: ۱۵ مرداد ۱۳۹۴ 
ايميل ارسال به دوستان
چاپ نسخه چاپی

گفتگو با کوروش غفاری چراتی از روزنامه نگاران با سابقه استان مازندران :
رسانه ها و خبرنگاران نباید مجیزگوی مدیران باشند

مدیران زیادی هستند که ازرسانه ها جزمدح و ثنا و چاپ یک عکس بزرگ انتظاری ندارند و با کوچکترین انتقادی سیاست تحریم اقتصادی آنها را دردستورکار قرار می دهند که نخستین گام آن قطع آگهی و رپرتاژ است!....

رسانه ها و خبرنگاران نباید مجیزگوی مدیران باشند

اشاره :

بی تردید روزنامه نگاری عرصه آمد و شد آدمهای بسیاری است که برخی ها با عشق و علاقه و بعضی ها از سر اجبار در این حرفه ظهور می کنند.آنها که عاشق اند می مانند و به قول معروف به پای عشق شان پیر می شوند و آنهایی که از سر اجبار و در اندیشه انتفاع مالی می آیند بعد از مدتی از صحنه خارج می شوند و عطایش را به لقایش می بخشند !

با این وجود،هنوز هم هستند انسانهایی که انگار روزنامه و روزنامه نگاری در خون شان است و گویا آنها مادرزاد روزنامه نگار بدنیا آمده اند ! هر مسئولیتی هم که بگیرند اما نوشتن را هرگز رها نمی کنند . اینها را گفتم تا این مطلب را بگویم که یکی از روزنامه نگاران فعال ، باهوش و مجرب این سالهای استان را معرفی کنم. تحلیل های علمی و قلم استثنایی او در پرداختن به مسایل و چالش های استان طرفداران زیادی دارد . بی تردید «کوروش غفاری چراتی» از معدود روزنامه نگارانی است که نگاه مردمی و نقدهای منصفانه را با شجاعت در مطبوعات استان گسترش داد و از این حیث خدمات مؤثری را در این حوزه به انجام رساند.به مناسبت 17 مرداد و روز خبر نگار با این روزنامه نگار ارزشمند به گفتگو می نشینم .

*****

*جناب آقای غفاری ضمن عرض سلام و تبريك روز خبرنگار بعنوان نخستین سوال لطف کنید خودتان را بطور کامل برای مخاطبان ما معرفی کنید ؟

بنام خدايي كه در همين نزديكي است .من هم ضمن عرض سلام و تبريك صميمانه روز خبرنگار به همه همكاران فرهيخته در پاسخ به سووال شما بايد عرض كنم من کوروش غفاری چراتی ، متولد 1350 در روستای زیبا وساحلی گلدشت از توابع شهرستان جویبار هستم . تحصیلاتم را در رشته کارشناسی جغرافیای سیاسی در دانشگاه فردوسی مشهد در سال 75 به پایان رساندم . متأهل و دارای 2 فرزند دختر و پسر می باشم .

*روزنامه نگاری را از چه وقت و از کجا آغاز کردید؟

روزنامه نگاری را از سال 1371 با کارآموزی در روزنامه قدس که آن زمان روزنامه استانی خراسان بود آغاز کردم و در ادامه همکاریهای مقطعی و کوتاه مدتی را با ماهنامه اطلاعات علمی و روزنامه همشهری نیز داشته ام . اما فعالیت حرفه ای من از سال 78 با حضور در روزنامه بشیر مازندران آغاز شد که حدود 10 سال در این نشریه کار کردم و ارتباط بسیار خوبی با خوانندگان برقرار نمودم. در حال حاضر نیز بعنوان روزنامه نگار آزاد با چند هفته نامه و پایگاه های اطلاع رسانی از جمله سایت پرمخاطب شمال نیوز و شمال فردا همکاری می کنم .

* به نظر شما یک روزنامه نگار یا خبرنگار مؤفق باید دارای چه ویژگیهایی باشد تا بتواند با خوانندگان ارتباط مؤثر برقرار نماید؟

 

به نظر من خبرنگار خوب کسی است که به معیار شعور و شرف قلم بزند . بعبارت دیگر خبرنگار باید ابتدا در حوزه عملیاتی خود دارای اطلاعات کافی و وافی باشد و در فرآیند کاری خود نیز هرگز شرافت روزنامه نگاری و عزت قلم را به بازی نگیرد . چرا که این بزرگترین آفت روزنامه نگاری در روزگار ماست . خبرنگار باید چشم و گوش و زبان مردم باشد و در تعقیب مطالبات مشروع مردم از هیچ تلاشی فروگذار ننماید .به اعتقاد من خبرنگار نباید هرگز درسودای نام و نان باشد چرا که اگر او کارش را بصورت حرفه ای و با رعایت اخلاق رسانه ای بدرستی انجام دهد حتما"به تمام خواست های خود می رسد و از حرفه خود لذت می برد.

*  بعنوان یک کارشناس رسانه وضعیت مطبوعات استان را از نظر کیفی و کمی چگونه ارزیابی می کنید؟

به نظر من مشکل اساسی مطبوعات استان در کیفیت است . از نظر کمیت که تقریبا"وضعیت اشباع شده است . در مقوله کیفیت مطبوعات استان نیز باید گفت : نداشتن کادر حرفه ای ، تحصیل کرده و آگاه به مسایل روز بزرگترین چالش رسانه های مکتوب در مازندران است . د رحال حاضر اغلب نشریات استان به نوعی سایت نامه شده اند . یعنی تعدادی خبر یا تحلیل که روزانه روی خروجی سایت ها و خبرگزاریها قرار می گیرد عینا"بدون هیچ تغییری در نشریات استان انعکاس می یابد و این اصلا"خوب نیست . نشریات استان باید دارای تحلیل های کارشناسی متفاوت باشند تا بتوانند به سلایق متفاوت خوانندگان خود پاسخ دهند . اینکه 70 درصد مطالب چند روزنامه استان و همین طور تعداد زیادی هفته نامه اخبار مشابه و تکراری است نشان دهنده وضعیت خوبی نیست . در خصوص هفته نامه ها نیز باید عرض کنم اساسا"هفته نامه ها به لحاظ ساختار انتشار هفتگی نمی توانند در حوزه خبر مؤثر باشند ، آنچه که می تواند هفته نامه ها را به اهداف تعریف شده نایل سازد تحلیل و گزارش است نه خبرهای سوخته یک هفته گذشته.

از طرف دیگر گرایش سرسام آور و خارج از عرف نشریات استان به رپرتاژ آگهی و لاجرم مدح و ثنای مدیران دستگاههای اجرایی و روابط عمومی ها آفت دیگری است که مطبوعات استان را تهدید می کند و باعث روی گردانی خوانندگان از این نشریات می شود.واقعیت این است که رسانه ها و خبرنگاران هرگز نباید مجیزگوی مدیران باشند.

از سوی دیگر نگاه تجاری برخی از مدیران نشریات از جمله عواملی است که به خودی خود موجبات رکود مطبوعات و عدم اقبال عمومی به نشریات محلی را فراهم می کند . مطبوعات بنگاه تجاری و بازرگانی نیستند بلکه مؤسسات فرهنگی با وظایفی تعریف شده هستند که به اعتقاد من اگر از انگاره های تجاری فاصله بگیرند و رویکرد فرهنگی و پرداختن به مسایل روز را در دستور کار قرار دهند آسانتر به اهداف خود می رسند. باز هم تاكيد مي كنم كه تحریریه کار آمد و با دانش، اساسی ترین نیاز مطبوعات استان است که بسیاری از نشریات حقیقتاً فاقد این ویژگی هستند . چطور ا ز کسی که تحصیلاتی در حد سیکل و دیپلم دارد می توان انتظار داشت که برای جامعه فرهیخته مخاطب راهکار حل مشکل ارائه نماید یا استراتژی توسعه را کارشناسی کند؟! نباید اجازه داد قداست و حریم مطبوعات که حوزه فرهیختگی است با اقدامات سبکرانه و سوداگری مخدوش گردد.

*  به نظر شما تعامل سازمانها و مدیران دستگاههای اجرایی با رسانه ها و خبرنگاران مطبوعات چگونه است؟

هم خوب و هم بد . مدیرانی هستند که از رسانه ها و خبرنگاران بعنوان بازوان اطلاع رسانی و اجرای سیاستهای مدیریتی خود استفاده می کنند که الحق و الانصاف این گروه از مدیران کم شمار شایسته تقدیرند ،اما در مقابل مدیران زیادی هم هستند که ا ز رسانه ها جز مدح وثنا و چاپ یک عکس بزرگ انتظاری ندارند و با کوچکترین انتقادی سیاست تحریم اقتصادی انها را دردستورکار قرار می دهند که نخستین گام آن قطع آگهی و رپرتاژ است! در هرحال این واقعیت جامعه ماست که همه خبرنگاران و اهالی رسانه سالهاست با این وضعیت دست و پنجه نرم میکنند و شاید هم چاره ای نداشته باشند که برای بقاءسیاست یکی به نعل و یکی به میخ را در پیش گیرند !! به نظر من رسانه ها بهترین عرصه برای برقراری ارتباط دو سویه میان مردم و مسئولین هستند که در نهایت مؤفقیت مدیران را تضمین می کنند .

*  آقای غفاری، لطفا"شیرین ترین و تلخ ترین خاطره خود را بیان بفرمایید؟

تلخ ترین خاطره من حضور درشهر زلزله زده بم و رؤیت صحنه های دلخراش کشته شدن خانوادگی هزاران نفر از هم میهنانمان بود که واقعا"برای مدتها آن صحنه ها از ذهنم پاک نمی شد. و شیرین ترین خاطره من که هر روز شاید برایم تکرار می شود «نوشتن» است . چرا که هروقت می نویسم لذت می برم . نویسندگی را بهترین کار در دنیا می دانم و از اینکه می توانم بنویسم خداوند حکیم را سپاسگزارم . نویسندگی آن هم نوشتن مطالبات و دفاع ا زحقوق مردمی که هیچ رسانه ای ندارند افتخاری است که همواره به آن می بالم.

*  می دانم همکاران و خوانندگان شما را بعنوان روزنامه نگاری صاحب سبک و موفق می شناسند نظر شما چیست؟

از لطف شما سپاسگزارم . اما من معتقدم مؤفقیت در حرفه ما یک امر نسبی است و تا حدودی متأثر از برداشت های سلیقه ای مخاطبان مي باشد . شاید به همان میزان که شما و شماری از خوانندگان مرا موفق می دانید عده ای دیگر که قطعا"دلایل خاص خودشان را دارند به نوشته های من انتقاد داشته باشند و اساساً اینجانب را در تبیین مسایل نامؤفق بدانند که نظر این عزیزان نیز برایم بسیار قابل احترام و حائز اهمیت است. به نظر من مؤفقیت یک روزنامه نگار واقع نگاری و پرهیز ازشانتاژ و هوچیگری است . زمانیکه حقیقت را با رعایت همه ضرورتها و مصلحت های نظام می نویسم ، حتی اگر مورد سرزنش برخی هم قرار گیرم خود را مؤفق می دانم .به چیزی غیر از این حقیقتاً اعتقادی ندارم.

*  اگر قرار بود یکبار دیگر شغلی را انتخاب کنید آیا باز هم روزنامه نگاری را انتخاب می کردید؟

من هرشغل دیگری اگر انتخاب می کردم هرگز نوشتن را کنار نمی گذاشتم . عرض کردم که نوشتن تنها هنر مود علاقه من است. روزنامه نگاری را دوست دارم چون نوشتن و نویسندگی اساس آن است.

* از اينكه در اين گفتگو شركت كرده ايد از شما صميمانه سپاسگزاريم.

من هم از فرصتي كه بنده داده ايد تشكر مي كنم و بهترين ها را براي شما آرزومندم.

 

 

اضافه کردن نظر

كليه حقوق محفوظ است، استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است - طراحی و تولید: "مازندنت"